[julenka]

***
"Miłość szczęśliwa.
Czy to jest normalne,
czy to poważne, czy to pożyteczne?
Co świat ma z dwojga ludzi,
którzy nie widzą świata?"



31 grudnia 2009 roku
***

[ela]

Czekam na ciąg dalszy

[wiśniowa]

no i się doczekałam  super fotka... świetny taki świąteczny klimat 

[izabelle13]

Jestem i ja- śliczny awatar

[Mysikróliczek]

Julenko, nie znęcaj się!!! 

Śliczna foteczka w pierwszym poście

[mka]

Ty normlanie szarpiesz nasze nerwy

[Agnieszka_B]

Czy ja tez sie moge podlaczyc ?  Czekamy na fotki

[japcio]

Jestem! i czekam na więcej

[andzelika]

i ja sie melduje

Ula nareszcie!!!

[m_lena]

  zachecający początek

[JolaM85]

Jestem i ja 

[malavi]

Ale super!!! Juz się nie mogłam doczekać, zapowiada się bajkowo

Jestem i ja !! 

[paooolka]

jestem!!!!!!!!!!!!!!!!

[kacha8609]

Ja także jestem  i czekam na ciąg dalszy 

I ja też jestem 

[julenka]

Witam Was moje Drogie!
Ciesze się, że jesteście tutaj ze mną

Myśle, że najlepiej będzie jeśli zacznę od samego początku..

Te z Was, które towarzyszyły mi w moim odliczanku pamiętają, że tydzien poprzedzający ślub był dla nas niczym maraton, dzień za dniem mijał w zastraszającym tempie.. przyjazd rodzinki z Anglii, Święta Bożego Narodzenia, ostatnie formalności - niby drobnostki a ostatecznie zajmowały nam całe dnie.
Czasem emocje brały górę nad rozsądkiem, były łzy, była obawa czy wszystko będzie dobrze.. na szczęście w każdej z tych sytuacji mogłam liczyc na ciepłe słowo Łukasza, bardzo dużo pomogła nam też moja mama, czasem myślę, że bez niej pewne sprawy nie wyszły by tak pięknie.. Bo pięknie było.. wiem, wiem, że każda z dziewczyn, która ma już własny ślub za soba tak mówi - teraz wiem dlaczego..
Nie mogliśmy sobie wyobrazić piękniejszego ślubu, bardziej radosnego wesela, bardziej uśmiechniętych gości.. Słowa pochwały dla całego tego dnia słyszymy do dziś, tak bardzo nas to cieszy..

I tylko jedna rzecz nam czasem smuci.. że to wszystko tak szybko minęło..
Msza ponad godzinna - dla nas trwała kilka chwil..
Przyjęcie weselne do późnej nocy - nie wiemy kiedy tak szybko nam minęło..
Ale ten smutek zaraz mija - wiemy, że było warto, nasz związek jest teraz nierozerwalny, jesteśmy jednością.. Wiem, że mam przy sobie mężczyznę mojego życia, mojego obrońcę, moja tarczę, mojego przyjaciela..

 
Postaram się jak tylko umiem najle :serce:piej opisac Wam ten dzień, mam też nadzieję, że zdjęcia zaspokoją Waszą forumkową ciekawość i po prostu będą się Wam podobać

  Jeszcze raz serdecznie zapraszam

No to czekamy 
Nasza ciekawość nie zna granic 

[Mysikróliczek]

Pięknie to napisałaś 

Czekam z niecierpliwością   

[andzelika]

jak to ślicznie wszystko opisałaś
i czekamy na zdjęcia i relacje oczywiście 

Ulcia przeslicznie kochana pisz i relacjonuj dalej

[japcio]

Pięknie się zaczyna

Czekamy na dalszy ciąg 
Pierwsze zdjęcie cudne   

[julenka]

Zaczne od dnia poprzedzającego dzień naszego ślub czyli od..

 30 grudnia 2009 roku..

Uzbrojeni w liste zakupów wyruszyliśmy razem z moim (jeszcze wtedy) narzeczonym na zakupy.. był targ gdzie chcieliśmy kupić owoce na wesele, a które w końcu okazały się tak brzybkie i zmarznięte, że szybko opuściliśmy tamto miejsce Szybki wybór - M1, tam zakupiliśmy wszystkie potrzebne owoce, dodatkowo zakupiłam białe rajstopy, wczesniej twierdziłam, że założę na ślub normalne pończochy, teraz wiem, że byłby to mój największy błąd Także znalazły się tez rajstopy, błękitna podwiązka.. i to chyba wszystko. Szybka wizyta w domu, gdzie czekał już nasz świadek i z jego pomocą zabraliśmy nasze wizytówki na stoły, alkohol, napoje, ciasta, księgę gości i dalej w drogę do "naszej" restauracji. Stoły były juz przygotowane, chłopaki dzielnie zaczeli przywiązywac zawieszki do butelek, które następnie zanosili do chłodni a ja w tym czasie próbowałam nie pomylic miejsc gości
Ufff ... udało się

Wracamy do domku.. juz na schodach czuć, że mama gotuje jakieś pyszności na obiad, dopiero w tej chwili uświadomiłam sobie, że jest godzina 16 a ja nie przełknęłam ani kęsa. W domku niespodzianka - Monika, moja świadkowa juz spokojnie sobie siedziała i czekała na nas.. a ja myślałam, że uda jej sie przyjechac dopiero późnym wieczorkiem Kochana jest Znalazłyśmy chwilkę aby porozmawiać, zjeść ciacho i juz musiałyśmy wyjść do kościoła gdzie miała się odbyć nasza spowiedź przedślubna.. i znów stres.. ale poszło bardzo sprawnie

Po kościele pojechaliśmy na domu rodzinnego Łukasza gdzie zrobiliśmy tradycyjną bramę, było przesympatycznie, na moment zapomnieliśmy o całym stresie.. Tylko kilka balonów nie wytrzymało nam niskiej temperatury  

Około 21 wróciliśmy do domku - bardzo zmarznięci i bardzo szczęśliwi..
Tą ostatnią noc mimo tradycji spędziliśmy razem w naszym mieszkanku, nie chcieliśmy się rozstawać  

[Mysikróliczek]

A mieliście śnieg w końcu?

No i dobrze, że kupiłaś te rajstopki, skoro później się okazały strzałem w 10!

Fooooooooootki 

[mka]

 

Tą ostatnią noc mimo tradycji spędziliśmy razem w naszym mieszkanku, nie chcieliśmy się rozstawać 

Też mam taki plan...w końcu ostatnia narzeczeńska noc

My sie tez nie rozstawalismy na ostatnia noc z domu wychodzilismy tez oboje z jednego

Faktycznie dobrze, że zaopatrzyłaś się w rajstopy.
Śniegu chyba nie było Juleńko?

[julenka]

Mysiu, Justyś -  niestety tego dnia nie było śniegu, temperatura była na plusie, rano nawet popadał deszczyk, na szczęście  kiedy już wychodziliśmy w domu nie padało i o dziwi nie było tak bardzo zimno.. Bardzo chciałam śnieg, ale jak teraz myślę o naszym ślubie to jakos sprawa pogody mi umyka Nie to było i jest najwazniejsze